Mijn dag. Mijn koningin.

*

1

Een onafzienbaar groen veld. Zoveel gras heb ik nog nooit gezien. Aan het eind van oma’s achtertuin zit ik tussen de buurkinderen. Op het strookje langs het grasveld, verder mogen we niet. We kijken naar grote kinderen in witte kleren. Kunnen kleren  wit zijn? Dat heb ik nog nooit gezien. Korte rokken dragen ze, korte broeken, hagelwitte bloesjes. Ze lachen en roepen.  Rennen en gooien met ballen. Zwaaien met slingers. Een buurkind durft zomaar een aanrollende bal terug te brengen. Hij wordt teruggestuurd. Het grasveld is verboden terrein. Het is van het Lyceum, de grote school achter het veld. Waar ze vandaag schoolfeest vieren. Omdat de koningin jarig is. De zon schijnt, dat hoort erbij. 

Ik ben ook jarig, net als de koningin.

Chocolaatje

* 

‘Nou, ík vind het anders knap waardeloos!’  Venijnig prikt haar naald in de lucht. ‘Mijn man zegt dat het  hem niet uitmaakt. En dat ik me er niks van aan moet trekken. Maar dat doe ik toevallig wel.’ De naald prikt weer een gat in de lucht. Dan steekt de blozende dame venijnig de lapjes aan elkaar, die ze in haar andere mollige dameshand vol ringen houdt.

Alle  naalden zijn even uitgenaaid, het werk rust een moment of

weinig

*

Ik houd van de kleine genoegens

het vierkantemetergeluk.

Soms mag ik zo'n metertje kopen

dan beleef ik een dag uit één stuk..

Zo'n dag tot een pareltje poetsen

is waarlijk genoegen voor mij.

En juist op het toppunt van hoogglans

dan is ook die dag weer voorbij.

*

lapwerk

*

leven is lapwerk

gescheurd versteld gerafeld

uitgehaald

*

opnieuw begonnen

opnieuw begonnen

opnieuw

*

lapwerk

leefwerk

*

uniek

*

sneeuw

*

winterbloeier

lentebode

gele pruikjes

honinggeur

witte hoedjes voor één dag

schoonheid in de koeling

*

Lotte

*

als we gaan zoenen wil Lotte naar bed

dan vindt ze het tijd om te slapen

heb ik mijn zinnen op filmpjes gezet

dan doet zij niets anders

gieren

*

een dartele dame uit Dieren

die wilde haar hondje plezieren

ze reed als een trein

door oneffen terrein

daar gingen ze lachend aan 't zwieren

*

slakgedoe

*

veel slakken in de hosta’s

en nooit eens in het gras

ze vreten alle planten kaal

dat komt toch niet te pas!

de slakken schrapen langzaam

het blad tot nerven kaal

het overblijvend kantwerk

is slecht voor de moraal

ze schrapen malse vezels

tot het blad is opgelost

en het resterend kunstwerk

is rijp voor de compost

*

nu hoef ik echt geen slakken

bestrijd ze waar ik kan

dan denk ik weer: ach beestjes

leef lekker: ga je gang

daartoe ben je geschapen

en ik ben eigenwijs

met mijn geharkte tuintje

vol prei en ereprijs

*

helaas, in grijze cellen

is het soms eenzelfde feit

slechts nerven blijven over

van slechte kwaliteit

het is een kunst dit kantwerk

-steeds frêler mettertijd-

te laten composteren

tot grote vruchtbaarheid

*

oud

*

eenzame bolster

aan een kale hazelaar

vol nieuwe katjes

taaie overblijver of

overjarige plakker?

*

spokendans

*

er dansen spoken op mijn graf

oude spoken op mijn graf

maar zie, ik leef nog

als ik eenmaal dood ben

dans ik heus wel met ze mee

nog even wachten

het zwarte graf de grijze nacht

is dat goud aan de horizon?

dans door dans verder

wacht maar niet op mij

*