Toen

*

*

Een warme septembermiddag  zoals nu,  maar tweeëndertig jaar geleden. Een van de eerste studiedagen Kultureel Werk. De middaglessen vallen uit, ik maak me op om naar huis te gaan. 

'Ga je mee?' vraagt mijn kersverse studievriendin. Na een paar weken trekken we al veel samen op. 'Ga je mee fietsen?'

'Fietsen? Hoezo?'

Geluk

*

*

‘Kijk, daar zitten ze altijd.’ Een bloedrode puntnagel  prikt naar een steunbalk van de pergola.

’Daar, precies boven mijn lievelingszitje. ’

‘Had je zoiets nog nooit gezien?’

‘Nee, mijn buurvrouw vertelde het gister, verliefd alsof ze zo’n reclamebaby zag die je nooit zelf hoeft te voeren of verschonen. Ze was gewoon lyrisch,’

‘Kan ik me voorstellen. Heel bijzonder, puur natuur vlak boven je hoofd. Goh, dat ze zo dichtbij durven komen. Dat doet je zeker wel goed? Ze voelen vast dat jij lid bent van Natuurmonumenten. En het Wereldnatuurfonds.’

‘Ik ben best vóór...